Z kobietami jest tak,że słyszysz śpiew syren, a wyskakuje rekin. A. Perez Reverte

W chmurach

2010-07-29
Autor tekstu: Paweł Pietkun
Komentarze: 0
Tagi: sterowce, wypadek, ekologia

Fot: BE&W

Przypadek i wojna sprawiły, że ludzkość zaniechała korzystania ze sterowców. A szkoda, bo to najpiękniejsze maszyny latające. I najbezpieczniejsze. Żadna z katastrof pasażerskiego sterowca nie spowodowała śmierci wszystkich pasażerów. Zwykle ginęło tylko kilka procent.

Największa i najbardziej znacząca katastrofa w wyniku której w kilka minut doszczętnie spłonął gigantyczny „Hindenburg" niemal zawsze jest porównywana do katastrofy „Titanica". Największy pasażerski pojazd powietrzny, który jednorazowo latał nad Atlantykiem z setkami pasażerów niemal zniknął w płomieniach na oczach tysięcy widzów, którzy 6 maja 1937 roku przyszli oglądać największe dzieło inżynierów cywilizacji zachodniej. Ale zginęło wówczas jedynie 15 pasażerów i 25 członków załogi, z czego tylko niewielka część w związku z samym pożarem i wybuchem. Większość została przygniecionych przez skaczących ze statku innych pasażerów.

Katastrofa skończyła erę sterowców w lotnictwie - czy definitywnie? Na razie żaden z wielkich producentów nie zadeklarował wyprodukowania takiej maszyny. Ale coraz częściej pojawiają się głosy, że być może w ciągu najbliższej dekady będziemy świadkami transoceanicznego lotu pasażerskiego powietrznym okrętem przypominającym wielkie cygaro.

Do dzisiaj sprawa „Hindenburga" wciąż wzbudza ogromnie dużo kontrowersji. Bo tak naprawdę nie wiadomo, co było powodem tej gigantycznej katastrofy. Część historyków (i inżynierów) uważa, że spowodowało ją nagromadzenie się ładunków elektrycznych na konstrukcji. Inni przekonują, że była efektem sabotażu któregoś z członków załogi. Jeszcze inni są przekonani, że wszystkiemu zawiniła łatwopalna farba, którą pomalowano powłoki statku. Zaś sam kapitan powietrznego okrętu Max Pruss, przekonywał, że wybuch i pożar były efektem strzału amerykańskiego snajpera.

Choć Amerykanie nigdy nie przyznali się do zamachu, podejrzenia niemieckiego kapitana nie były pozbawione sensu. Z banderą faszystowskiego rządu „Hindenburg" był solą w oku administracji USA, która wielokrotnie potępiała rząd hitlerowski za dyskryminację Żydów i nakładała embarga handlowe na rosnącą w siłę III Rzeszę. W ramach tej ekonomicznej wojny z Niemcami Amerykanie wstrzymali dostawy helu do europy. Hel był dla sterowców podstawą ich siły nośnej. Gaz wielokrotnie lżejszy od powietrza był doskonale bezpieczny, bo nie palił się i nie wybuchał w tlenie. W przeciwieństwie do wodoru, również znacznie lżejszego, ale jednego z najbardziej wybuchowych gazów na świecie. Pozbawieni helu, Niemcy wypełnili sterowiec właśnie wodorem, co było powodem całkowitego i błyskawicznego spłonięcia statku.
Sterowce były młodszymi braćmi balonów i tak naprawdę wydawały się najdoskonalszym pojazdem powietrznym. Pierwszy - jeszcze balon z silnikiem, który umożliwiał sterowanie - powstał pod koniec XIX wieku pokonując przestworza z prędkością... 20 km na godzinę. Ale pierwszy prawdziwy sterowiec miał już długość ponad 126 metrów, zaś kolejne były w stanie pokonać Atlantyk bez względu na pogodę.
Ludzie w wieku naszych dziadków pamiętają sterowce unoszące się na europejskim niebie. I wszyscy zgodnie mówią, że były piękne oraz... ciche.

Coraz częściej ośrodki badawcze wspominają, że z powodów m.in. ochrony środowiska (sterowce były wyjątkowo ekologiczne) należy powrócić do takiego lotnictwa. Obecnie planowana jest budowa interkontynentalnego sterowca, który będzie mógł unieść w przestworza ładunek ponad 1000 ton.